As choivas no calendario

 

Chove en xaneiro                      Chovisca en xullo

sobre a campía.                          sobre a dozura.

Choiva moi mesta.                     Choiva-salouco.

Choiva moi fría.                          Choiva miúda.

 

Chove en febreiro                       Chove en agosto

encol da terra.                              sobre as tronadas.

Choiva que laia.                           Choiva rugosa.

Choiva que berra.                        Choiva amoucada.

 

Chovisca en marzo                    Chove en setembro

contra as esquinas.                    contra as xanelas.

Choiva lixeira.                           Choiva que esvara.

Choiva ben fina.                        Choiva que enlea.

 

Chove en abril                            Chove en outubro

sobre as chorimas.                      Sobre o silencio.

Choiva de vidro.                         Choiva saudosa.

Choiva-andoriña.                       Choiva-misterio.

 

Chovisca en maio                      Chove en novembro

na madrugada.                          sobre as lembranzas.

Choiva quentiña.                       Choiva que voa.

Choiva calada.                           Choiva que danza.

 

Chovisca en xuño                      Chove en decembro

sobre as fogueiras.                    sobre a xeada.

Choiva enmeigada.                   Choiva friorenta.

Choiva algareira.                      Choiva nevada.

                 "Chove nos versos", Antonio García Teijeiro

 

A terra durmida

A terra dormida,
sentiu no seu seo
disparos de chumbo 
disparos de xeo.

Moreas de nenos,
Co seu agarimo,
Fixeron da guerra
Un mar de aloumiños.

E foron as nenas
deitando dozura
as que converteron
o medo en ternura.

A terra, durmida,
non quere espertar.
Está moi ferida
non pode xirar.

Meniñas,meniños
de tódalas cores
cubriron a terra
de beixos e flores.

A terra abre un ollo
e sente calor.
Escoita baixiño 
sonatas de amor.
E xira que xira
coitada ,a modiño,
rapazas,rapaces,
co voso cariño.

Antonio García Teijeiro
"Construir a Paz".Seminario Galego Pola Paz.

NO MES DO AMOR, UN POEMA DE BICOS:

Un bico porque

                                                  si

Un bico porque

                    non

Un bico coma o

                    lume

Un bico cora-

                    zón

Un bico porque

                    re

Un bico porque

                    dó

Un bico porque

                    la

Un bico porque

                    sol

Un bico dó re

                    mi

Un bico acorde-

   ón

       Un bico dó si

                           fa

       Un bico percu-

                           sión

       Un bico porque

                   si

               Un bico, por que

                    non?

                         ( ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO )

Ventos

Que veña o vento fungón,
Que lle quero pero preguntar
A cor dos ollos das nubes,
A cor dos ollos do mar.
Eu coido que son azuis
Verdes, grises, de cristal,
Mais calquera cor que teñan
Será sempre a cor da paz.

Antonio García Teijeiro
Ventos. Ed. Xerais

O RATO E MAILA LÚA

UN RATO DÍXOLLE Á LÚA:
-NUNCA REPARAS EN MIN;
POR ESO VIVO NA RÚA
METIDO NUN CALCETÍN.

ELA FITOUNO ABRAIADA.
DÉRONLLE GANAS DE RIR.
DAQUELA APAGOU A LÁMPADA
E DISPÚXOSE A DURMIR.


POLO DESPREZO DA LÚA,
O RATIÑO ALPORIZADO,
BERROULLLE CON MOITA FORZA:
- XA NON ESTOU NAMORADO!

Antonio García Teijeiro."O libro dos cen poemas".Seleccción de Marisa Núñez e Álvarez Cáccamo.

A TROMPETA

A TROMPETA
EA
EA
¡QUE BEN SOA!
TROMPETEA.
SOA SECA,
SOA LEDA
EA
EA
TROMPETEA.
¡QUE TROMPETA
TAN SINCERA
TAN HUMILDE
TAN SINXELA!
VOZ DOURADA
VOZ MARELA
VOZ QUE SEMPRE
TROMPETEA.

ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO."Aire sonoro".Ir Indo

NACHO FALGUERAS."Bodegón con trompeta"

CHOVENDO A MARES

CANDO CHOVE

NAS MEIXELAS

CORREN PINGAS

POLA TERRA.

CANDO CHOVE

NOS OUTEIROS

BAIXAN RÍOS

ALGAREIROS.

CANDO CHOVE

NOS PENEDOS

APARECEN

CERTOS MEDOS.

CANDO CHOVE

NOS SOLPORES

NACEN MORNOS

OS AMORES.

CANDO CHOVE

NO CANTIL

DORME MAIO

CON ABRIL.

CANDO

CHOVE

CHOVE

CHOVE

AS GAIVOTAS

NON SE MOVEN.

CANDO

CHOVE

CHOVE

CHOVE

ATA OS PEIXES

DIN QUE CHOVE.

ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO."Chove nos versos".Xerais

OUTONO

Outono
ten sono
Non pode durmir

Ponlle unha mantiña

que se queda axiña

sereno
e
feliz.

ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO."As catro estacións".Árbore.

HABÍA UN VENTIÑO

Había un ventiño

que non tiña ollos.
Había outro vento
con cara de tolo.

Había un ventiño

vestido de azul.

Había outro vento
que viña do sur.

Había un ventiño

con gafas de prata.

había outro vento

con gafas de nácara.

Os ventos que había

están a durmir.

Calade,meniños

a noite é feliz.
Antonio García Teijeiro."Ventos".Xerais