A LÚA

A SEÑORA LÚA
INDA ESTÁ SOLTEIRA

¡A SEÑORA LÚA,
A LÚA LUEIRA!




A LÚA LUEIRA,
A SEÑORA LÚA:
¡TEN GANA DE TROULA
E QUERE IR DE RÚA!

¡E QUERE IR DE RUA,
DE TROULA IR QUERÍA.
QUE SENTE MORRIÑA
E MELANCOLÍA!

A SEÑORA LÚA,
A LÚA RUEIRA,
COMO ANDA DE NOITE,
SEMPRE ESTÁ TRISTEIRA.

SEMPRE CON TRISTURA
E MELANCOLÍA
QUE ANDA POLA NOITE
E DORME DE DÍA.

Manuel María. "Os soños na gaiola".Merlín Xerais.

NASÍN CANDO AS PRANTAS NASEN

Nasín cando as prantas nasen,
no mes das froles nasín,
nuha alborada mainiña,
nunha alborada de abril.
Por eso me chaman Rosa,
mais a do triste sorrir,
con espiñas para todos,
sin ningunha para ti.
Des que te quixen, ingrato,
todo acabou para min,
que eras para min todo,
miña groria ,meu vivir.
........................................
........................................
O meu corazón che mando
cunha chave para o abrir,
nin eu teño máis que darche,
nin ti máis que me pedir.
"CANTARES GALLEGOS"

ROSALÍA DE CASTRO."Escolma poética".ED Factoría K de libros.

DEIXÁDEME LIBRE

DEIXÁDEME LIBRE,

QUE QUERO IR Ó MAR;

CAMIÑO DE IDA,

NON VOU REGRESAR.

AS ONDAS ME LEVEN

ONDE HAXA UN CANTAR.

DO BARCO DOS SOÑOS,

SEREI CAPITÁN.

ARROACES MOUROS

VIRANME ESCOLTAR.

SEGUIREI DA ESCUMA

O LOUCO BAILAR.

DOS PORTOS QUE TOQUE,

NINGÚN SABERÁ.

DEIXÁDEME LIBRE,

QUE QUERO IR Ó MAR.

ANA Mº FERNÁNDEZ.”Ondas de verde e azul”.Xerais

POLO LARANXAL

POLO LARANXAL

TRES AVELAIÑAS ANDAN A VOAR.

UNHA ,DÚAS,TRES,

DE PRESA QUE VOAN,VENSE E NON SE VEN.

POLO LARANXAL

TRES AVELAIÑAS ANDAN A CHUCHAR.

UNHA ,DÚAS,TRES,

DE TANTO QUE CHUCHAN,BORRACHAS DE MEL.

¡CAÍDAS NO CHAN,

TRES AVELAIÑAS POLO LARANXAL!

XOSÉ MARÍA ALVAREZ BLÁZQUEZ.”Roseira do teu mencer”.Xerais

"Sin título".Berta Cáccamo.

OS LAGARTOS

OS LAGARTOS VAN MARCHAR

E CHORAN DESCONSOLADOS;

SEN CANCIÓN VERDE XA QUEDAN

AS PEDRIÑAS DOS VALADOS.

¡AI, LAGARTOS,MEUS AMIGOS,

VERDE CANTAR DAS PAREDES,

NO LOMBO E MESMO NOS OLLOS,

COR DE CAMPO E LAMA TEDES.

LAGARTIÑOS, NON MARCHEDES;

MIRADE QUE AHÍ VEN O SOL,

CO SEU FEIXIÑO DE RAIOS

FARAVOS UN COBERTOR.

ANA Mª FERNÁNDEZ.”Ondas de verde e azul”.Xerais

"Man e serpe".Menchu Lamas

A LÚA

LÚA QUE SAES DE NOITE NÚA
¿ONDE TES A CASA TÚA?
LÚA NOVA
OCULTA NA COVA.

LÚA CRECENTE
MÉDRALLE UN DENTE.

LÚA MINGUANTE
CAIRO DE ELEFANTE.

LÚA QUE SAES DE NOITE ESPIDA
¿ONDE DORMES DE DÍA?

XOÁN NEIRA."Xiz de cor".Baía edicións

"Lúa".Oscar Villán

ARCO DA VELLA

ARCO DA VELLA
VAITE DE AÍ

QUE AS NENAS BONITAS
NO SON PARA TI.


FUXE CHUVIA,FUXE SOL,
FUXE RODA DE COLOR
QUE A NENIÑA QUERE BRINCAR
COAS AREAS DO AREAL.

VAITE NÉBOA,VAITE VENTO,
VAITE CARA DE MAL TEMPO
QUE A NENIÑA QUERE
CORRER POLA AREAS DO LER.

¡AI, MIÑA NENIÑA,NENA,
NON SE VAI O ARCO DA VELLA!

XOSÉ MARÍA ALVAREZ BLÁZQUEZ.”Roseira do teu mencer”.Xerais

PARAUGAS

POLOS ALTOS
DO POUSADOIRO
ANDA UNHA NENA
CUN ZOSCADOIRO
PARA ZOSCARLLE
Ó VENTO NORDÉS,
PORQUE LLE PUXO
O PARAUGAS DO REVÉS
E MOLLOUNA TODIÑA
DA CABEZA ÓS PES.

XOÁN BABARRO"Ten,ten a miña casa ten..."Arbore.Galaxia

CARACOL

CARACOL, COL, COL;CARACOL, CARACOLEIRO;
¡PON ÓS TEUS CORNOS Ó SOL
XA QUE ERES TAN FRIOLEIRO!

O LOMBO LÉVA-LA CASA,
CARACOL, CARACOLEIRO;
¡E DEIXAS CINTAS DE SEDA
ENGALANANDO O CARREIRO!

CARACOL, COL, COL;
CARACOL, CARACOLÓN:
¡PON OS TEUS CORNOS Ó SOL
Ó SOL OS TEUS CORNOS PON!




Manuel María."Os soños na gaiola".Merlín. Xerais

LEVÁNTATE ,NEBRA...

¡LEVÁNTATE ,NEBRA,

DO BICO DA SERRA!

AÍ VEN SAN MARTIÑO

NO SEU CABALIÑO,

QUE TE VAI LEVAR,

QUE TE VAI POUSAR

NA TONA DO MAR!

ANTONIO NORIEGA VARELA.

DONA CHUVIA

¿Queres ver coser?
Escoita chover.

Crávanse as agullas

enfiadas de auga

no pano da terrra,

que é saba mollada.

Baixa dona Chuvia,

cabaleira branca

mendar prados verdes

con fíos de prata.

¿Queres ver coser?

Escoita chover.

HELENA VILLAR E XESÚS RÁBADE."Don e Dona".Árbore-Galaxia.

O PASPALLÁS E O SOL

DÍXOME O PASPALLÁS

CANDO PASEI O RÍO

QUE NON SAÍA O SOL

POR MOR DE QUE VAI FRÍO.

EU MANDEILLE UN ABRIGO

DE CUNCHIÑAS DO MAR

PARA QUE SE ACOCHASE

E SAÍSE A PASEAR.

E O SOL SAIU TAN FORTE

QUE O PASPALLÁS VOOU

E ENTRE MOITAS FOLLIÑAS

CO MEDO SE AGOCHOU.

ANISIA MIRANDA."Cantarolas".Xerais

DON OUTONO RI

Don carballo chora landras

na amencida.

E don Outono baballa

néboa fría.

Don Labrego, de sombreiro,

aplaude a don Castiñeiro

con variña de abelaira.

E don Ourizo da chaira,

como non se ten coa risa,

cáenlle dentes de castaña.

HELENA VILLAR E XE´SUS RÁBADE."Dona e Don" Árbore-Galaxia

O ESQUÍO

VIVE NUN CARBALLO

VAI DE PÓLA EN PÓLA,

RECOLLE BUGALLOS,

XOGA Á MARIOLA.

VISITA A UN VECIÑO,

QUE HAI NUN CASTIÑEIRO

PORQUE VAI VELLIÑO

E ANDA ALGO TRISTEIRO.

A NOIVA DO ESQUÍO

VIVE NUHA ABRAIRA,

DALLE ELA ABELÁS

E EL LÉVALLE LANDRAS.

MARICA CAMPO.Abracadabras.Ed.Do Castro.

OUTONO

Outono
ten sono
Non pode durmir

Ponlle unha mantiña

que se queda axiña

sereno
e
feliz.

ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO."As catro estacións".Árbore.

PARAUGAS

UNHA MAÑÁ,PITIÑO PISPÍN

SAÍU PASEAR.

DÍXOLLE A NUBE:

"PIN-PIRIN-PÍN,PITIÑO PISPÍN

COAS MIÑAS PINGAS HEITE MOLLAR".

DÍXOLLE O PITO:

"TEÑO PARAUGAS,

PARA AS TÚAS PINGAS:

¡PAN-PARAN -PÁN!"

GLORIA SÁNCHEZ."Rimas con letra".Xerais

MENTIRAS

ERA UNHA FIGUEIRA

FEITICEIRA

QUE CEN FILLOS TIÑA

E TODOS CON LEITE MANTIÑA.

VEU UN FORTE FURACÁN

E GUINDOU CEN E CEN NO CHAN.

SUBIRON TODOS A UN CUNCHIÑO DE NOZ

E CHEGARON NADANDO A FOZ.

XOAN BABARRO."TEN,TEN A MIÑA CASA TEN..."Ärbore

HABÍA UN VENTIÑO

Había un ventiño

que non tiña ollos.
Había outro vento
con cara de tolo.

Había un ventiño

vestido de azul.

Había outro vento
que viña do sur.

Había un ventiño

con gafas de prata.

había outro vento

con gafas de nácara.

Os ventos que había

están a durmir.

Calade,meniños

a noite é feliz.
Antonio García Teijeiro."Ventos".Xerais

OUTONO DOURADO



VEN VINDO , OUTONO DOURADO,
COA TÚA FRAUTIÑA DE VENTO
E O TEU PANTALÓN MOLLADO.

BRINCA NO MEDIO DOS MONTES
CO ARRECENDO NO PELO
DAS ESPIGAS E DAS FONTES.

CÓLLELLE A DIANTEIRA Ó FRÍO
ACASTAÑANDO NAS CORES
DA BEIRA DO NOSO RÍO.

VEN VINDO OUTONO DOURADO,

COS PETOS CHEOS DE NOCES
E DE OURIZOS REGAÑADOS.

ANA Mª FERNÁNDEZ. "POLA RÚA DOS VERSOS"

O CUCO

CANTA O CUCO CALA E CANTA
NOS CASTIÑEIROS DO VAL.
PASA O TEMPO E NON DI NADA,
E VOLTA O CUCO A CANTAR.
UXIO NOVONEYRA