HEICHE CONTAR

HEICHE CONTAR UN CONTO MOI LINDO

QUE NON TEN FINAL, TAMPOUCO PRINCIPIO.

HEICHE CONTAR UN CONTO DE RISA:

ESTA ERA UNHA VEZ UN REI SEN CAMISA.

HEICHE CONTAR UN CONTO DE MEDO:

O DUNHA CAVEIRA QUE NON TIÑA PELO.

HEICHE CONTAR UN CONTO DE VERAS:

POR MOITO QUE PENSO NON SEI CÓMO ERA.

HEICHE CONTAR O CONTO DA BESTA,

QUE MESMO REMATA ASÍ COMO EMPEZA.

HEICHE CONTAR O CONTO DOS MARES,

¡CARAINAS, NON DIGAS QUE TI NON O SABES!

HEICHE CONTAR UN CONTO MOI GORDO,

AGORA NON PODO PORQUE NON ME ACORDO.

HEICHE CONTAR UN CONTO SEN PRÉSAS

QUE NUNCA SE ACABA NIN NUNCA COMEZA

HEICHE CONTAR, ¿QUE CHE CONTAREI?

UN CONTO MOI LINDO QUE AÍNDA NON SEI.

ANTÓN CORTIZAS.
 CONTOS DE VENTO E DE NUNCA ACABAR.
 Ed.  Galaxia Árbore.

Un home de Lugo criaba perdices

Un home de Lugo criaba perdices
pra que os namorados se amasen felices.

Criaba perdices con trigo e arroz
pra que os namorados se enchesen de amor.

Con trigo e arroz e verzas ben grandes
pra que os namorados de amor se fartasen.

Con verzas ben grandes e pedras de azucre
pra que os namorados se amasen nas nubes.

Con pedras de azucre e gromos de lirios
pra que os namorados sentisen delirios.

Con gromos de lirios criaba perdices
pra que os namorados de amor se fundisen.

E tantas perdices criou o bon home
que para si mesmo non buscou amores,

e cría que cría, perdendo a memoria
nun pau dun poleiro quedouse sen noiva.

Antón Cortizas."Era unha vez na quimbamba". Tambre